Update voorhoeven

De buitenkant van de hoeven gaat er steeds beter uitzien. Linksvoor gaat iets langzamer dan rechtsvoor, maar ze zien er al veel beter uit.

Je ziet dat er veel meer 'massa' te zien is meteen boven de kroonrand, bijvoorbeeld kraakbeen aan de achterkant en weefsel aan de voorkant. Alles wat de hoefcapsule is ingezakt, door gebrek aan druk op de straal en zool, wordt nu langzaam weer naar boven gedrukt. Ik ben ervan overtuigd dat de 'vulling' van zand en aarde in de hoeven hier een belangrijke rol in speelt.

Ik heb bij beide voorhoeven een 'vertical cut' gemaakt, dat wil zeggen de tenen loodrecht afgevijld vanaf waar de zool de binnenste hoefwand raakt. Bij de rechter voorhoef sloeg dit zo goed aan dat ik daarna nog het afrolpunt iets terug heb gebracht de ('valse') zool in, op de plek waar normaalgesproken de hoef zou afrollen als de hoefwand aan het hoefbeen vast zou zitten en afgerond zou zijn met een normale mustangrol. (Uitgebreide uitleg hierover door Pete Ramey: http://www.hoofrehab.com/Breakover.htm). De linker voorhoef is nog niet zover, die houd ik vooral goed kort.

Bovenstaande is iets rigoreuzer dan ik daarvoor deed, maar het is effectiever. Ik had het gevoel dat ik de hoefwand niet voldoende van de grond af kreeg door een normale mustangrol en dat er iets meer nodig was. Nu is eigenlijk de hele hoefwand (binnen en buiten) verwijderd aan de voorkant bij de grond en zorgt niet meer voor het opnieuw ontstaan van flare. Ik was er wat huiverig voor, maar mijn merrie is er niet slechter (eerder beter) van gaan lopen.

Ik heb de hielen nu weer iets langer, omdat ze steeds erg snel terugkwamen. Op dit moment lijkt ze nog iets langere hielen nodig te hebben. Een ervaren bekapster benoemde dat in gebieden met een zachte grond de hielen beter iets hoger gelaten kunnen worden, omdat de hielen wegzakken in de aarde. Ze kan ook hogere hielen nodig hebben omdat de stralen nog kwetsbaar zijn.

Ik maak wat grotere (diepere) kwartierboogjes bij de voorhoeven, net vóór de hielen, om te voorkomen dat de hielen niet weer onder de hoeven schuiven.

De steunsels houd ik goed bij, deze hebben de neiging om over de zool heen te gaan liggen. Ook komen er nu brokken los, die eerder al waren gebarsten en als het ware klem zaten tussen andere stukken steunsel. Het is denk ik steunselmateriaal dat eerder door de ondergeklapte hielen klem is komen te zitten. Dit groeit nu uit.

De stralen. Dat blijft een verhaal apart. Ik heb ze een hele periode (zes weken of meer) elke dag behandeld. Ik heb geen sporen gezien (witte of zwarte afscheiding) en hoewel de hoeven wel wat ruiken, is het ook weer geen vreselijke stank. Wel komen er grote stukken los en slijten andere stukken snel af, alsof de straal erg zacht is.

Ik kwam het verschijnsel 'shedding of the frog' tegen, het vervellen, vernieuwen van de straal. Hierbij laten de stralen grotendeels los, of ze slijten erg snel af. Eronder zit dan een nieuwe straal, die nog redelijk zacht is en nog eelt moet krijgen. Dit schijnt vaak te gebeuren in de periode dat paarden verharen (in het voorjaar) óf als ze van de ijzers worden gehaald c.q. de hoefwand kort wordt gezet. In het laatste geval wordt de straal blijkbaar gestimuleerd om zich te vernieuwen. In ons geval zou het beiden kunnen zijn, ze gaat verharen en haar hoefwanden zijn korter.

Een bepaald soort gist schijnt het proces van loslaten te helpen versnellen. Dit schijnt eruit te zien als een soort witte vettige laag tussen de beide lagen. Dit is inderdaad bij haar stralen ook te zien. Ik kan het niet met zekerheid zeggen, maar misschien speelt de gist een rol in de geur van haar hoeven, maar niet in de mate dat je kan zeggen dat het rotstraal is. Ik zie wel veel groei onderaan de straal, ik denk dat ik niets anders kan doen dan de losse stukken wegknippen, de straal regelmatig schoonhouden en afwachten hoe het zich verder ontwikkelt.

Op de foto hiernaast is goed te zien dat de hoef qua vorm er heel anders uitziet, bijvoorbeeld dat de hielen veel rechter op staan en de hoefballen robuuster zijn.

Mijn merrie loopt in het algemeen goed op zachte ondergrond (ook stevig-zacht, zoals schelpenpad) en de ene keer redelijk goed, de andere keer gevoelig op harde en onregelmatige ondergrond.

In een aparte mail zal ik nog meer recente foto's plaatsen.

Tenen voor nog wat korter

Vandaag heb ik de tenen van de voorhoeven weer iets verkort (teruggebracht). Er was toch nog wel veel materiaal aan de voorkant en ik wil het risico voorkomen dat ze toch weer meer flare ontwikkelt bij de tenen.

De stralen behandel ik nog elke dag. De basis van de straal en de gleufjes daarin elke dag, en de laterale straalgroeven om de dag. Nu het droger is zien de stralen er beter uit. Het materiaal is nog wat zacht en slijt daarom ook snel weer af. Ik verwacht wel dat het beter wordt. Het ziet er zeker niet slecht uit, het is verder schoon en volgens mij niet geïnfecteerd. Linksvoor is de straal bijna helemaal aangegroeid bij de basis. Rechtsachter in ook vrij goed. Bij rechtsvoor en linksachter missen er nog stukken straal, maar ik zie nu wel meer groei daaronder. Ik verwacht wel dat de stralen steeds hoger gaan worden.

Ze loopt goed op het zachte en ik ben nog altijd een voorstander van het opvullen van de straalgroeven door zand en aarde. Voor mij weegt dat op tegen hoefschoenen, waarmee ik dan wel op harde ondergrond zou kunnen lopen, maar waarbij er minder contact is tussen aarde en de voeten, inclusief de steun die de voeten daarbij hebben aan de aarde in de voet. Ze loopt daar heel comfortabel op. Er is duidelijk verschil tussen voor en na het hoeven uitkrabben, ze heeft dat ook liever niet.

De achterhoeven heb ik ook weer wat meer afgerond, plus de hoefwanden aan de binnenkant iets verkort. Het is duidelijk dat ze achter de hoeven meer afslijt aan de buitenkant dan aan de binnenkant. Naarmate dit gebeurt gaat ze weer meer met de tenen naar buiten lopen. Ze loopt nu heel mooi recht met haar voeten, ik denk mede omdat ze niet langer zo extreem ondertreedt. Ze staat nu aardig recht (vierkant) als ze stilstaat. Voor mij allemaal indicaties dat we dingen goed doen.

De hielen laat ik (onder andere na advies in te winnen) iets langer. De reden daarvoor is dat ze steeds snel weer aangroeien en omdat ze op de zachte grond altijd wat wegzakt, waardoor er veel spanning komt op de achterkant van de voorbenen. Een ander aspect is dat de stralen nog niet helemaal hersteld zijn en de hielen de stralen iets beter kunnen beschermen als ze iets langer zijn. Ik kan ze later altijd nog verlagen.

Zon!

Vandaag met prachtig weer een lange wandeling gemaakt over bospaden en weide. Af en toe gestopt om te grazen. Mijn merrie was in een prima stemming. Haar stralen waren eindelijk droger, omdat het land wat droger was. Dan ziet het er meteen een stuk steviger uit.

Arabier in show-stand

Onderweg was ze vrij stabiel, met uitzondering van een moment dat we twee IJslanders tegenkwamen, waarbij ze zich groot maakte, hals en staart erop zette en woest briesend, al kleine, hoge drafpasjes makend passeerde. Gelukkig concentreerde ze zich daarna weer op het gras en hoewel ze wel fiks doorstapte, was ze niet echt onrustig. Lopen ging goed op zacht en gevoelig op hard.

Ik las op deze pagina: www.barefoothorse.com/barefoot_PhotoGallery.html de stelling dat de achterkant van het hoefbeen in de hoefcapsule naar beneden kan zakken (dus in de hielen), in een poging de juiste positie te bereiken bij hoeven met lange hielen. (Bij foto's #5 en #18b)

Ik vraag me al een tijdje af of het hoefbeen bij de hielen heel dicht onder de zool zit. In dat geval adviseert de schrijfster namelijk om de hielen niet té laag te maken, zodat het hoefbeen geleidelijk weer kan terugkeren naar de juiste positie. Over de jaren kun je dan meer zool verwijderen uit de hiel en de hiel korter maken.

Het valt me op de als ik de hielen verlaag, deze heel snel weer terug zijn gegroeid. Pete Ramey stelt op zijn website Hoofrehab.com dat iets wat steeds heel snel terug groeit mogelijk iets is dat er moet zitten en dat het zou kunnen dat het beter is om dit (tijdelijk) te laten zitten, onder andere voor het comfort van het paard.

De hielen staan nu bijna gelijk met de straal, hoewel de straal zich nog in hoogte aan het opbouwen is. Ik denk dat het voor mijn merrie goed is om er nu niet meer af te halen, althans voorlopig.

Beter

Mijn merrie liep gelukkig alweer beter vandaag. Nog altijd gevoelig op het grind-beton, maar op zacht en stevig gewoon weer zichzelf. Wilde ook wel weer een drafje doen. Ik was opgelucht, ik maakte me een beetje zorgen om haar. Het laatste wat je wilt is dat je paard méér last gaat krijgen van haar voeten, zelfs al hoort dat soms bij het proces.

Rechtsvoor vandaag

Ik heb wat foto's gemaakt van de buitenkant van de hoeven. Het zijn kleine verschillen elke keer, raar er zijn wel verschillen. Je kan nu zien dat de hoef meer diepte heeft, hij is ronder geworden, aan de zijkant en aan de voorkant.

De haarlijn boven de hoefballen is nu vrijwel recht. Doordat ze rechter zijn, zijn de hakken ook dichter bij elkaar gekomen. Die zouden zich moeten openen, naarmate de teen korter wordt (minder plat) en de straal breder wordt, zodat deze de hielen naar buiten drukt. Voorlopig ben ik blij als de straal blijft groeien en niet gaat ontsteken.

Rechtsvoor vandaag

Je merkt allerlei kleine veranderingen, waardoor je ziet dat de hoef erg flexibel is, misschien ook omdat ze nat zijn. Ze vormen zich dan wel makkelijker opnieuw.

Hiernaast zie je dat er zowaar een gevulde achterkant te zien is bij rechtsvoor. De hoefballen zijn ook veel robuuster.

Vandaag was het eindelijk droger en zachter. Een periode met zacht en droog weer wordt voorspeld, dus hopelijk kan de straal nu wat opdrogen.

Foto's 7 maart 2015

RV

LV

RV

 LV

 RV

 RA

LA

Gevoelig..

Eergisteren hebben we een flink stuk door de bebouwde kom over de straat gelopen, plus het fietspad heen en terug. Dat ging allemaal heel goed. De volgende dag was mijn merrie helaas erg gevoelig, achteraf dacht ik, misschien hebben we toch teveel over hard gelopen. Ze was zelfs op schelpenpad en zachte ondergrond niet optimaal...

Vandaag heb ik de kwartieren vóór gelijk gemaakt met de zool. De hoefwand was daar nog altijd iets langer, voornamelijk om het hoefbeen erachter te beschermen. Het is allemaal passen en meten, in feite is de hoefwand iets te kort aan de voorkant, niet in lengte, maar in hoogte. Omdat de wand plat ligt en niet steiler is, is de hoef eigenlijk ook te laag en wordt het hoefbeen nog maar net omringd, zeg maar, door de hoefwand. Het houdt zeker niet over. Ik heb van de lengte bij de teen nog steeds niks afgehaald tot nu toe, ik heb alleen afgerond in een mustang rol, maar toch loopt ze zeker voor een groot deel op de zool bij de tenen. Op zich geen ramp denk ik, maar op zowel zool als een stukje wand zou comfortabeler zijn denk ik.

Ik had nog een beetje gehoopt dat ze van het bijwerken van de kwartieren beter zou lopen, maar helaas... We hebben wat over het terrein geslenterd en ik heb haar laten grazen, wat op zich ook wel een keer relaxed was. Ik hoop dat ze met een paar dagen weer beter loopt, en dan maar niet weer té lange stukken over hard...

Korter dan dit worden (en kunnen) de hoeven niet, ik hoop daarom dat dit ook het gevoeligste moment is.

Haar stralen... Ze doen het niet zo goed in die natte omgeving. Ik laat haar voeten elke dag drogen wanneer ik kan, maar ik kan het klimaat niet droger maken. Ik verwacht dat ze beter zullen zijn met droger weer.

Er wordt geadviseerd om losse stukken straal weg te snijden. Nu is het helaas zo dat er bij haar een hele laag straal bij de straalbasis los zit. Ik heb gisteren een klein stukje van linksachter weggeknipt, maar ze liep er meteen gevoelig op daarna. Ik denk niet dat dit een oplossing is. Ja, er is meer kans op infecties aan de straal met die losse flappen, maar ik hoop dat wat ik doe om het schoon te houden genoeg is om infecties verder te voorkomen. Ik behandel ze nog elke dag. Ik heb niet het idee dat het al veel beter is, maar het is er ook niet slechter op geworden. Straal weghalen betekent dat ze nog gevoeliger loopt. Er zit nu tenminste een laag onder.

De voorvoeten zijn nu vrijwel altijd warm, dus goed doorbloed. Ik denk dat het nu voor het grootste deel een kwestie is van goed bijhouden en geduld hebben tot de voeten zichzelf verbeteren door materiaal aan te groeien. En met haar blijven bewegen. Heel moeilijk om verder weinig te kunnen doen.

Ik wil elke dag wel naar de winkel rennen voor een paar hoefschoenen, maar ik heb steeds het gevoel: geef haar nog even de tijd om zelf te herstellen. Ik ga nog even op mijn handen zitten...

Zon en wind

Mijn merrie eerst wat laten eten en daarna een wandeling gemaakt. Het was wat onrustig weer, maar wel mooi zonnig. We hebben een stuk bos, een stuk van 500 meter verharde weg en een stuk weiland gelopen. Het verharde stuk ging aardig goed, maar ze wilde uiteindelijk wel graag weer verder op het zachte.

Mijn merrie was in een goede stemming, maar wel erg fris en springerig door de harde wind. Op die momenten ben ik blij dat ik naast 'r loop en niet op haar zit :).

Thuis haar stralen gedaan. Het viel me op dat de voorhoeven qua vorm iets ronder zijn aan de voorkant. Hiervoor waren ze vooral rond bij de kwartieren en de hoefwand aan de voorkant was nogal plat. Het is alsof de hoefwand zich nu meer om het hoefbeen heen sluit.

Rechtsvoor is de meest gevoelige voet, maar ook de meest vervormde, dus echt gek is dat niet.